
ساختمانی خاص در محلۀ خواجه عطا
ساختمانی خاص در محلۀ خواجه عطا

در خیابان خواجه عطا، جایی میان درختان نخل و خاطرهی آفتاب جنوب، «بهارستان» متولد شد؛ نه فقط بهعنوان یک ساختمان مسکونی، بلکه بهعنوان نخستین گام جدی ما در مسیر معماری اجتماعی و پایدار. در روزهایی که بندرعباس هنوز پذیرای ایدههای نو در بافت شهری نبود، ما ایستادیم بر لبهی نگاه سنت و آینده. نتیجه، نمایی شد با شبکهای منظم از لوورها که نور و سایه را مثل موسیقی در طول روز تغییر میدادند — نمایی که به جای تظاهر، آرامش را نفس میکشید.
محله خواجه عطا، بندرعباس. در بهارستان، دغدغه معماری ما فقط فرم نبود، بلکه اخلاق در ساختوساز بود.
سکوت بتن، گفتوگوی نور
ساختمان بهارستان بر پایهی فرم خطی و منظم طراحی شد؛ فرمی که در آن سطوح عمودی باربر، بدون هرگونه تزیین زائد، صرفاً با شبکههای سایهبان (لوورهای بتنی) بازی میکنند.
اجرا با دقت و جزئیات فنی هوشمندانه
این طراحی نه تنها در کنترل گرمای آفتاب جنوبی بندرعباس مؤثر بود، بلکه هویتی معمارانه و شفاف به نما بخشید.

کارفرما و مدیر ساخت

پایدار، صادقانه
ورودی آرام، لابی خلوت، مصالح ساده و بادوام، و نورپردازیهای کنترلشده همگی در خدمت یک هدف بودند: خلق تجربهای واقعی از «سکونت محترمانه».

پایدار، صادقانه
ورودی آرام، لابی خلوت، مصالح ساده و بادوام، و نورپردازیهای کنترلشده همگی در خدمت یک هدف بودند: خلق تجربهای واقعی از «سکونت محترمانه».